Enige maanden geleden schreef ik over de introductie van bonussen in de zorg. Toen was ik daar een voorstander van. Bonussen focust op de te leveren prestaties en maakt mensen scherp. En dat heeft de zorg nodig. Daar ben ik van teruggekomen.

Bekend zijn de argumenten in zijn algemeenheid tegen bonussen. Het richt managers te veel op de korte termijn en het nodigt uit tot ongewenst push gedrag tegenover medewerkers.

Daar ben ik het mee eens. Maar er is een veel belangrijker argument.
Als je van je managers een prestatie verlangt kun je dat onder meer bereiken door het afspreken van een extra inkomen op het moment dat die prestatie wordt gerealiseerd.
Als je daar over na denkt is dat eigenlijk vreemd. Alsof die prestatie niet geleverd zou kunnen worden zonder extra inkomen. Het heeft vooral met vertrouwen te maken. Bij een systeem van bonussen ontbreekt dat vertrouwen mijns inziens.
Dus weg met de bonussen. Je beloont mensen naar de zwaarte van de taken en verantwoordelijkheden die je bij ze neer legt. Bij een bijzondere prestatie kun je bij uitzondering een bijzondere beloning toekennen. Niet te vaak, want dan is het niet meer bijzonder en wordt het een deel van het inkomen en moet je uitleggen als je besluit een keer geen extra vergoeding toe te kennen.

Geen reacties » | Permanente link